بازگشت   DogForum | وبسایت تخصصی سگ
 

جراحی حنجره در سگ

SPCA آواتار ها
SPCA
کاربر
09-29-2013
سگها چرا پارس می کنند؟
پارس کردن در سگ ها یک عمل کاملا طبیعی است و روشی برای برقراری ارتباط با محیط اطراف و بیان احساسات می باشد. سگها با پارس کردن شادی، ترس، بی حوصلگی، دلتنگی، خستگی، گرسنگی، احساس خطر و حفاظت از قلمرو خود و صاحب را بیان می کنند.

سگهایی که بصورت اجتماعی زندگی می کنند بیشتر از سگهایی که منفرد نگهداری می شوند پارس می کنند. آنها برای نشان دادن قدرت، کنترل محدوده و قلمرو، حمایت از لانه و توله ها پارس می کنند.

در بیشتر موارد علت اصلی پارس سگهای آپارتمانی صحبت کردن و پاسخ دادن صاحب به سگ می باشد. مثلا سگ پارس می کند و صاحب در را برایش باز می کند. سگ پارس می کند، صاحب به حیوان آب یا غذا می دهند، سگ از چیزی احساس ترس کرده، پارس می کند و صاحب سریعا خود را به سگ میرساند و... این روشها باعث می شود که سگ بیاموزد، چگونه با پارس کردنش به خواسته ها و نیازهایش برسد.

صاحبان باید قبل از تبدیل شدن پارس سگ به یک عادت آزار دهنده برای خود و همسایگان، از همان دوران تولگی با روشهای تربیتی به کنترل آن بپردازند، زیرا هدفمند کردن پارس سگ در دوران تولگی بسیار ساده تر از دوران بلوغ سگ می باشد.

بیاد داشته باشید که پارس سگ ارتباط مستقیمی با نژاد و کارایی حیوان دارد به همین دلیل باید قبل از خرید سگ دربارۀ نژاد آن تحقیق شود که آیا نژاد مد نظر شما در گروه سگهای پر پارس قرار دارد یا خیر و همچنین صاحبان باید برای رفع پارس سگ بسیار حوصله و تلاش داشته باشند.
ابتدا باید عواملی که سبب پارس حیوان می شود شناسایی و برای رفع آنها اقدام شود. که شامل موارد زیر می باشد:
  • ترس از صداهای بلند است.
  • بی حوصلگی و کمی فعالیت روزانه.
  • احساس درد و ناراحتی جسمی.
  • جلوگیری از جفتگیری، قرار داشتن در دوران بارداری و حمایت از توله ها.
  • خاطرات ناخوشایند در گذشته.
  • محافظت به عنوان سگ چوپان، سگ نگهبان و سگ شکار.
  • عادات نادرست رفتاری.


چگونگی جلوگیری از پارس سگ
سگهایی که برای نگهبانی و گارد مورد استفاده قرار می گیرند، پارس مهمترین قسمت فعالیت آنها می باشد. هیچگاه نباید مانع پارس این گروه از سگها شد. پارس سگ نگهبان دلیلی برای ورود افراد و حیوانات غریبه و احساس خطر در محیط تحت کنترلشان می باشد.
اما شما می توانید برای کم کردن پارس سگهای خارج از منزل از وسیله ای استفاده کنید که با ارسال سیگنال سبب کنترل پارس سگ می گردد.

برای جلوگیری از پارس سگهای آپارتمانی به روش زیر عمل کنید:
زمانی که سگتان با پارس کردن چیزی از شما خواست به آن ندهید بلکه از کلمه نه استفاده کرده و بعد از ساکت شدن مثلا در را برایش باز کنید و یا غذایی در اختیارش قرار دهید. در غیر این صورت سگ به این روش عادت کرده و به صورت مداوم پارس می کند.
و زمانی که سگ همچنان به پارس کردن ادامه داد با اسپری آبپاش به صورت سگ آب پاشیده و کلمه نه را تکرار می کنید.

اگر سگ شما فقط در زمانی که در منزل تنها است پارس می کند به روش زیر عمل کنید:
ابتدا سگ را در اتاقی قرار داده تمام وسایل سگ از جای خواب گرفته تا اسباب بازی هایش را در اختیارش قرار دهید و وسایلی که برای سگ خطرآفرین است را از اتاق خارج کنید و در را ببندید و پشت در منتظر بمانید زمانی که سگ اولین تک پارس خود را زد در را با شتاب باز کرده نام سگ و کلمه نه را تکرار کرده و با آبپاش به صورت سگ آب می پاشید و در را می بندید و چند بار این عمل را انجام میدهید زمان این آموزش از دو دقیقه شروع می شود و در مراحل بعدی به زمان داخل اتاق بودن سگ اضافه می شود. سگ شما باید بیاموزد یک نیم روز در اتاق تنها بماند.
در هنگامی که زمان آموزش طولانی می شود بهتر است لباسی که بوی بدن شما را میدهد در پشت در قرار دهید تا سگ گمان کند شما همچنان آنجا ایستاده اید نا از پارس کردن خودداری کند. تنها زمانی در اتاق برای خارج شدن سگ باز می شود که سگ پارس نکند.

استفاده از لوازم کمک آموزشی

قلاده های نویزی: که در زمان پارس سگ صدای از خود ایجاد می کنند و سبب متوقف شدن پارس حیوان می شود. بیاد داشته باشید این قلاده نباید بصورت مداوم به گردن سگ بسته شود در غیر این صورت سگ به صدای قلاده عادت پیداکرده و دیگر قلاده تاثیر گذشته را نخواهد داشت.





جلوگیری از پارس کردن سگ در زمان عبور افراد از پشت در آپارتمان و حیاط
سگ را با بند و قلاده نزدیک در ببندید و از فرد غریبه ای که بیرون در حیاط یا منزل ایستاده بخواهید محکم به در بکوبد یا زنگ بزند. زمانی که سگ شروع به پارس کرد، با صدای محکم کلمه نه را گفته و با آبپاش سگ را خیس کنید چند بار این عمل را در روز انجام دهید. (زمانی که سگ از آبپاش ترسید دیگر نیازی نیست هر بار حیوان را خیس کنید فقط نشان دادن آبپاش و بیان کلمۀ نه کافی است) با این روش هر بار فاصلۀ بین پارسها بیشتر می شود و به کلی ازبین می رود. بیاد داشته باشید آموزشها در طول یک هفته هر روز باید انجام شود.






پوزبند: پوزبند مورد استفاده بهتر است که از نوع پارچه ای و نرم باشد تا باعث آزار سگ نگردد و آنرا باید بصورت تنبیه مورد استفاده قرار دهید نه به حالت مداوم و باید از آن خارج از زمان تغذیه حیوان استفاده شود.
زمانی که سگ پارس کرد و به کلمۀ نه و اسپری آبپاش عکس العمل نشان نداد در آن صورت 3 دقیقه پوزبند را به پوزۀ سگ می بندید و سپس باز می کنید.

اسباب بازیهای فکری: مانند توپ های و لوله های جایزه. اینگونه اسباب بازیها سبب می شوند سگ زمان طولانی سرگرم شود. این گروه از اسباب بازیها را باید در زمانهایی که حیوان اصرار به بازی دارد و یا در زمانی که قصد ترک منزل را دارید در اختیار سگ قرار دهید.


جراحی حنجرۀ سگ چیست؟
عملی است که بوسیلۀ آن تمام یا قسمتی از تارهای صوتی سگ برداشته می شود. و باعث کم شدن و یا قطع کامل صدای سگ می گردد. این جراحی در کل انگلستان، استرالیا و برخی از ایالت متحدۀ آمریکا غیر قانونی شناخته شده است و دامپزشکی که چنین جراحی را انجام دهد مطابق قانون HB 350 به حبس ابد محکوم می شود.

جراحی حنجرۀ سگ به چند روش انجام می شود؟
از داخل دهان و یا از خارج گلوی سگ انجام می شود. که شامل:
  • برداشتن کامل حنجره.
  • ایجاد سوراخ بر روی تارهای صوتی.
  • سوزاندن تارهای صوتی توسط دستگاه الکتریکی یا لیزری.








آیا عمل جراحی حنجره همراه با عوارض است؟
دامپزشکان تخمین می زنند که 50% سگها پس از عمل جراحی حنجره با مشکلات و عوارض ناشی از آن روبرو می شوند.

این جراحی همرا با بیهوشی کامل انجام می شود و بسیار دشوار می باشد. علاوه بر آنکه هر جراحی که همراه با بیهوشی عمومی است خطرات مربوط به خونریزی، تورم و عفونت را همراه دارد، اما میزان عوارض بعد از عمل در زمانی که حنجره بصورت کامل برداشته شود بسیار زیاد است.

مشکلات بالقوه دیگر این است که دو یا سه سال پس از عمل ممکن است تارهای صوتی سگ شما دوباره ترمیم شود و یا ممکن است بافت اسکار در طول زمان توسعه یابد (ایجاد گوشت اضافی) و مانع تنفس و تغذیه سگ شود و نیاز به جراحی دوباره داشته باشد.

در زمان جراحی های بعدی خطرات بیشتری سگ را تهدید می کند. در تمام روشهای بیهوشی عمومی، لولۀ اکسیژن در گلوی حیوان برای تنفس قرار می گیرد این لوله داخل تراشه ای قرار دارد تا از باز ماندن راه هوایی اطمینان حاصل شود، و همچنین لوله ای مکنده برای جلوگیری از آسپیره شدن و یا ورود تصادفی هر چیزی که به درون ریه ها، لازم می باشد. اما راه گلوی بسته امکان استفادۀ آسان از این ابزار را به جراح نمی دهد.

در طی جراحی شایعترین نگرانی استفراغ و ورود آن به داخل ریه ها است و برای آرام کردن معده و کاهش احتمال تهوع و استفراغ مرفین تجویز می شود درحالی که در زمان بیهوشی همچین عملی امکانپذیر نمی باشد.

سگ بعد از جراحی همچنان عادت به پارس دارد و بصورت مداوم در حال تحریک حنجره و تارهای صوتی می باشد که همین عمل باعث می شود زمان بهبود طولانی گردد.

متاسفانه در طول این عمل جراحی لولۀ داخل تراشه باید برداشته شود تا بتوان به حنجره و تارهای صوتی دسترسی پیدا کرد. هرچند برداشتن لوله خطر بزرگی نیست اما شانس استفراع نکردن سگ و یا مکیده نشدن خون به ریه ها بسیار کم است و بطور بالقوه در نهایت ذاتالریه ناشی از آسپیره وجود دارد.

حداقل ترین نگرانی خطر جراحی حنجره، تورم محل جراحی، یعنی گلوی حیوان است که کنترل آن در صورتی امکانپذیر است که سگ در بیمارستان باشد.

در صورتی که در زمان جراحی بافت اسکار بصورت کامل برداشته نشود مانع عبور هوا شده و حیات حیوان را تهدید می کند و برای تصحیح این عوارض ناشی از جراحی نیاز به جراحی های بعدی است که خود به منزلۀ ایجاد خطرات و صرف هزینۀ بیشتر می باشد.

بافت اسکار در سنین و نژادهای مختلف سگ متفاوت است که خود می تواند باعث مسدود شدن راه هوایی و بروز مشکلاتی در تنفس و بلع حیوان بعد از جراحی شود.

این جراحی را صاحبان برای قطع صدای پارس سگ انجام می دهند. در صورتی که در بیشتر سگهایی که تحت این جراحی سخت قرار می گیرند نتنها پارسشان قطع نمی شود بلکه با صدایی گوشخراش تر به پارس کردن ادامه می دهند. صدای جدید شبیه صدای سرفه های خشک، صدای جغد، جیغ موش یا خس خس و خُر خُر است و صاحبان از پدیدار شدن این صداهای جدید ناخوشایند، ناراضی تر از صدای پارس اولیه سگهایشان هستند.

درحال حاضر که شما تمام شرایط و عوارض این جراحی را دانستید، ممکن است باز بخواهید حنجرۀ سگتان را عمل کنید. این روش تنها برای افرادی است که همیشه برای بدست آوردن ساده ترین راه حل ها به سمت بزرگترین و سخت ترین دردسرها حرکت می کنند!!
من به شما توصیه می کنم برای جلوگیری از پارس سگها تنها از روشهای آموزشی استفاده کنید. حتی اگر بنظرتان سخت و پیچیده است.

چطور دلتان می آید سبب افسردگی، بیماری و مرگ سگتان شوید؟
بیاد داشته باشیدکه خود ما نیز برای یادگیری به زمان نیاز داریم. عادلانه با سگتان رفتار کنید و به عنوان یک عادت به پارس کردنش نگاه کنید.
حال ببینید خود چه عادتی در زندگی دارید؟ سیگار می کشید، زود عصبانی می شوید، اضافه وزن دارید.....
چقدر زمان نیاز دارید تا این عادات را در خود ازبین ببرید؟ خواهید دید که سالهاست که با این عادتها زندگی کرده اید و نتوانسته اید تغییرشان دهید.
اما شما می توانید فقط با روزی ده دقیقه تمرین، تمام عادات و رفتار ناخوشایند سگهایتان را تغییر دهید.
پس عجله نکنید . .


منبع : بعضی از قسمت ها گرفته شده از pug.ir


جراحی حنجره در سگ

 



تمامی حقوق برای سایت DogForum.ir محفوظ است.