بازگشت   DogForum | وبسایت تخصصی سگ
 

اطلاعاتی در مورد بیماری دیسکیت (دیسک های بین مهره ای) در سگ ها

Razi005 آواتار ها
Razi005
کاربر
08-09-2014
این عارضه باعث ایجاد فشار شدید بر روی نخاع و ریشه های عصبی شده بیشتر در سگ های نژاد داشهوند-شیتزو-لهاسا آپسو و پکنییز شایع است.زیرا در این نژاد ها (نژاد های کندرو دیستروفوئیدی) در اولین ماه های پس از تولد به طور ارثی دژنره شدن غضروف های دیسک های بین مهره ای آغاز شده و منجر به بیرون زدگی دیسک ها از بین مهره ها می گردد.اگر حیوان بزرگ جثه باد ممکن است این عارضه در سنین بالای 5 سالگی نیز رخ دهد و علائم بالینی کمکم خود را نشان دهد.در صورتی که عارضه مهره های گردنی را درگیر کرده باشد حیوان دچار درد شدید ناحیه ی گردن-اسپاسم عضلانی و سختی حرکت در ناحیه ی گردنی می شود.گاهی لنگش دست ها و فلجی ممکن است رخ دهد.اما اگر عارضه در دیسک های بین مهره ای مهره های سینه ای-کمری باشد حیوان اغلب به درد های کمر-گوژپشتی و بی میلی به حرکت دچار می شود.گاهی در اثر بروز این عارضه عدم تعادل و فلجی پا ها نیز دیده می شود.اگر شدت عارضه اندک باشد حیوان با 2-3 هفته استراحت بهبود می یابد.

اطلاعات تکمیلی :
بیرون زدگی دیسک بین مهره ای متداول ترین عارضه در دام های کوچک بوده و در 70% مواقع در فواصل بین مهره ای مابین مهره 11دهم سینه ای تا مهره دوم کمری رخ می دهد.در این بیماری دیسک بین مهره ای به دلیل نا معلومی دچار تغییر ساختار شده از محل طبیعی خود که در مفاصل بین مهره ایست بیرون زده به ساختار های عصبی مجاور فشار وارد می کنند.
التهاب و تغییراتی که در بافت عصبی متعاقب این فرایند رخ می دهد علائمی عصبی به دنبال خواهد داشت.اغلب صاحب حیوان به دلیل ظهور علائمی مانند درد پشت و کمر و درجات مختلفی از لنگش و یا حتی فلجی به دامپزشک مراجعه می کند.هرقدر سرعت پیشرفت بیماری بیشتر باشدبه دلیل تخریب بیشتر پیشگویی درمان ضعیف تر خواهدبود.گاهی ممکن است صاحب سگدرد ناحیه پشتی ویا کمری حیوان را با دل درد اشتباه بگیرد.علائم عصبی بسته به محل رخداد و درجه بیماری می تواند پیش رونده و یا ثابت باشد.گاهی نیز بهبودی خودبه خود رخ می دهد اما در نهایت ممکن است با بیرون زدگی بیشتر دیسک بیماری با علائم بیشتری عود کند.
بیماری دیسک بین مهره ای در گربه ها نادر است.اما در سگ ها در هردو جنس نر و ماده و در 70%موارد در سنین 3 الی 7 سالگی رخ می دهد.نژاد های مستعد به این بیماری شامل نژاد های بیگل_پکینز_مینیاتور پودل_کاکر اسپانیل_شیتزو هستند.اما سگ های داشهوند به طور معنی داری نسبت به سایرین به این بیماری مستعد ترند.به طوری که بروز این بیماری را در این نژاد تا 10 برار سایر نژادها گذارش کرده اند.
حیوان به هنگام ارجاع به دامپزشک ممکن است سرپا یا زمین گیر باشد.دامپزشک جراح علاوه بر معاینه کامل اغلب از ابزارهای پاراکلینیکی مانند رادیو گرافی میلو گرافی سی تی اسکن ویا ام ار ای بهره می گیرد.استفاده از چنین روش هایی در دامپزشکی الزاما باید تحت بیهوشی عمومی باشد

پس از تشخیص دقیق بسته به شدت عارضه بنا به تشخیص متخصص جراحی دامپزشکی ممکن است درمان دارویی و محافظه کارانه و یا درمان جراحی توصیه شود.
در مورد سگ های بیماری که سرپا هستند غالبا محدودیت حرکتی در منزل به مدت 3 الی 4 هفته و سپس بازگشت تدریجی به فعالیت طبیعی توصیه می شود.در اینجا محدودیت حرکتی به معنای پرهیز از پریدن حیوان بر روی مبلمان ,بالا و پایین رفتن از پله ها و فعالیت شدید بدنی است که مسلم این امر در صورتی امکان پذیر است که در مواقع غیب صاحب سگ در منزل سگ در اتاقی کوچک و بدون وسایل محدود باشد
در مورد حیواناتی که زمین گیر هستند مهمترین مساله در دسترس بودن اب و غذا برای حیوان است.وجود بستری خشک و نرم جهت پیشگیری از ایجاد زخم های بستر و مشکلات ثانویه ضروری است.در صورتی که شدت درد و ناراحتی سبب بی اشتهایی سگ شده باشد ,لازم است سرم های وریدی استفاده شود.
اگر نقیصه عصبی باعث اختلال عملکردی مثانه شود ,بیماربه طور عادی ادرار نمی کند ,لازم است روزانه 3 الی 4 بار با تحریک دست از روی شکم یا سوند گذاری مثانه سگ تخلیه شود.
به دلیل مشکلات عصب رسانی و احشاء و نیز کم حرکتی احتمال بروز یبوست وجود دارد که در چنین شرایطی تغذیه مناسب با با فیبر بالا و در صورت لزوم بهره گیری از تنقیه می تواند مانع بروز انباشتگی در شکم شود.
در مورد این بیماران انجام فیزیوتراپی به منظور پیشگیری از تحلیل عضلات و خشکی مفاصل می شود.درمن های دارویی مناسب بسته به تشخیص دامپزشک جراح ,از نوع داروهای ضد التهاب و شل کننده های عضلانی در این دوران مکمل درمان خواهند بود.در صورت مشاهده هرگونه عوارض جانبی مصرف دارو ها,با دامپزشک معالج تماس حتصل فرمایید.
باید توجه داشت اثر بهبود بخشی موقتی این داروها نباید صاحب سگ را گمراه کند و مدیریت حرکتی بیمار طبق دستور دامپزشک ادامه یابد.درصورت عدم موفقیت درمان محافظه کارانه یا در صورت وخامت بیماری عمل جراحی به منظور برداشت دیسک بیرون زده از روی ساختارهای عصبی درگیر توصیه می شود.
درصورت نیاز به انجام عمل جراحی ,هرچه عمل زودتر انجام گیرد احتمال بهبود ی بافت عصبی تحت فشار بیشتر خواهد بود.
فیزیوتراپی ,مدیریت فعالیت های حیوان و تخلیه مثانه در صورت لزوم از مواردی هستند که صاحب دام باید به خوبی در مورد لزوم انجام ان ها مطلع باشد.
پیشگویی بهبوی پس از عمل عموما مطلوب بوده و در مورد بیمارانی که پس از عمل به طور ارادی حرکت می کنند بهتر می باشد


اطلاعاتی در مورد بیماری دیسکیت (دیسک های بین مهره ای) در سگ ها

 



تمامی حقوق برای سایت DogForum.ir محفوظ است.