بازگشت   DogForum | وبسایت تخصصی سگ
 

مصرف پروتئین ها در سگ

Razi005 آواتار ها
Razi005
کاربر
12-21-2014
مصرف پروتئین ها در سگ ها :
پروتئین ها از واحدهای مونومری به نام آمینواسیدها تشکیل شده اند و به همدیگر توسط باندهای پتپیدی وصل می شوند. اگر پروتئین های مشتق از غذاهای مختلف با زنجیره های بلند آمینواسید مقایسه شود، می توان نتیجه گرفت که زنجیره ها حاوی تعداد زیادی آمینو اسید هستند که از چند صد یا حتی چند هزار عدد متغیر باشند. علاوه بر آن فقط در حدود 20 نوع آمینواسید داریم که بر حسب نوع و ردیفی که آنها در یک زنجیره می توانند قرار گیرند بسیار متنوع می باشند. پروتئین عضله ماهی، خزندگان و پستانداران و پرندگان در نوع شبیه همدیگر می باشند و از آنجایی که قسمت اعظم مواد ارگانیک بدن سالم را چنین پروتئین هایی تشکیل می دهند، این موضوع اهمیت ویژه ای دارد.

هیدرولیز پروتئین ها توسط پپسین در معده شروع می شود و هضم پروتئین عمدتاً در قسمت ابتدای روده کوچک صورت می گیرد و دو گروه پروتئاز غیرفعال توسط پانکراس به داخل دودنوم ترشح می شود که (i) اندوپیتداز می باشد: شامل تریپسینوژن، کیموتریپسینوژن والاستاز و (ii) اگزوپپتدازها شامل کربوکسی پپتداز A و B می باشـد. فعالیت پانکـراسی پیش آنـزیم ها با آنـزیم

انتروکیناز شروع می شود تا پیش ساز تریپسینوژن را به تریپسین فعال مبدل کند.

تریپسین سپس تریپسینوژن باقیمانده و سایر پیش آنزیم ها را فعال می نماید. تولید اصلی هیدرولیز پروتئازی پانکراس آمینو اسید اولیگوپپتید طبیعی و اصلی می باشد. اولیگوپپتیدها حاوی شش نوع آمینو اسید بوده که مقاوم به هیدرولیز آنزیم های پانکراس می باشند. هیدرولیز بیشتر اولیگوپپتیدها ضروری می باشد زیرا پپتید بزرگتر از سه نوع آمینواسید با قابلیت جذب در اپی تئیوم بوده و این هیدرولیز در لبه مسواکی روده (Brushborder) روی می دهد. مرحله نهایی حاصل عمل اولیگوپپتید از لبه مسواکی آمینواسیدها و دی پپتیدها و تری پپتیدها می باشند.

جذب آمینو اسید، دی پپتید و تری پپتید به داخل سلول اپی تیال ژوژنوم با مکانیسم انتقال صورت می گیرد. در حدود 90% پپتید که وارد سیتوپلاسم سلول می شود به آمینو اسید آزاد هیدرولیز شده و 10% باقی مانده پپتیدی هیدرولیز نشده از طریق غشاء جانبی بازال به داخل خون منتشر شده و بافت بدن قادر به متابولیزه کردن این پپتیدها نبوده و به داخل ادرار ترشح می شوند.

برحسب تحقیقات علمی که تاکنون انجام شده است مشخص شده است که اسیدهای آمینه فقط از طریق دیواره ی روده به داخل بدن نفوذ می کنند. بنابراین شیره های معدی قادر به این نیستند که این آزادسازی را به اتمام برسانند. سپس به سبب حرکت های روده غذایی هضم شده به آرامی به سوی مقعد و راست روده رانده می شوند، به عبارت دیگر خارج از قسمت هایی که اسید آمینه می*تواند جذب شود، یک چنین مواد غذایی هضم نشده ای از دست رفته و بنابراین به بخشی از مدفوع تبدیل می شود. سبک ترین پروتئین ها، مثل گوشت و ماهی به آسانی هضم شده و جذب می شود اما این در حالی است که پروتئین های شیر یا پنیر، شاخ، مو و پوست برای هضم بیشتر مقاومت هستند.

پخت ساده، مخصوصاً غذایی که در جای مرطوب نگهداری می شود، در مقایسه با غذایی که در مکان سرد نگهداری می شود قابلیت هضم بیشتری را در بدن دارد، (اما استفاده از دمای بالا در فرهای خوراک پزی زیان آور است، به استثناء زمان های خیلی کوتاه). همچنین پروتئین های سبزیجات به آسانی هضم و تهیه می شوند چون به آسانی در معرض شیره های گوارشی قرار می*گیرند.

دستگاه گوارش سگ ها ظرفیت بالایی برای هضم پروتئین ها دارند، اما میزان قابلیت هضم پروتئین*ها متغیر است. این تغییرات بستگی به منبع پروتئین و پروسه به عمل آوردن (پختن) پروتئین یا وجود تشکیل دهنده های دیگر در غذا مانند آهستگی هضم کربوهیدرات، سلولز (گیاهان) و غیره دارد. هضم پروتئین هایی که دارای منشأ حیوانی می باشند مثل ماهیچه ی تازه و کازئین (پروتئین اصلی شیر) بیشتر از 95 درصد است. گروه دیگر پروتئین های حیوانی موجود در غذاهایی مانند کبد، شش، شیر، میوه ها و زرده ی تخم مرغ هضمی در حدود 95 تا 90 درصد دارند. پروتئین هایی که منشأ حیوانی دارند به دلیل خشک شدن معمولاً هضم آنها به 90ـ80 درصد کاهش می یابد.
بازدارنده تریپسین موجود در سفیده ی تخم مرغ ممکن است هضم سفیده ی تخم مرغ را مختل کرده و موجب اسهال بشود.
به خاطر همین عامل است که فقط با گرمای مختصر نسبتاً غیرفعال شده، مقدار زیاد سفیده ی تخم مرغ، حتی به عنوان مواد خشک شده یک ارزش محدود در غذای سگ دارد. همراه افزایش مقدارتغذیه سگ در روز توسط استخوان، هضم همه پروتئین استخوانهای شکسته کاهش می یابد و دلیل آن اینست که پروتئین بافت های پیوندی توسط لایه معدنی محافظت می کند که تنها تا حدی قابلیت حل شدن را دارا می باشند.
کراتین (ماده شاخی) نه توسط دستگاه گوارش سگ و نه با آنزیم های پروتولایتیک میکروبی قادر به هضم شدن نیستند. دل و جگر و کله پاچه کشتارگاه ها ممکن است در برگیرنده ی مقدار زیادی کراتین از مو و پوست باشند. هضم کراتین توسط فشار و دمای بالا می تواند افزایش پیدا کند اما حتی تحت این شرایط هم فقط 50 درصد از پروتئین قابلیت هضم دارند. پروتئین با منشأ گیاهی به طور کلی در مقایسه با پروتئین منشأ حیوانی هضم کمتری دارد.
هضم پروتئین غلات و گیاهان در حدود 85ـ80 درصد است و به دلیل هضم کم پروتئین گیاهی در سگها احتمال اختلالات در دستگاه گوارش با پروتئین گیاهی بالاتر افزایش می یابد و بیشتر تولید گاز کرده و گاهی منجر به اسهال شدید می*شوند. ویتامین های محلول آب، به ویژه ویتامین B کمپلکس تمایل دارند که با اجزاء پروتئین موجود در غذا ترکیب شوند. این گروه که حدوداً ده ویتامین را شامل می شوند برای زندگی و سلامت ضروری اند.


مصرف پروتئین ها در سگ

 



تمامی حقوق برای سایت DogForum.ir محفوظ است.